Winkelwagentje
Je winkelwagentje is leeg
Hoeveelheid:
Subtotaal
Btw
Verzending
Totaal
Er is een fout opgetreden met PayPalKlik hier om het opnieuw te proberen
VierBedankt voor je bestelling!Je ontvangt binnenkort een orderbevestiging van PayPal.Winkelwagentje verlaten

Welkom bij Dikkedame

.....geen koekje in huis was veilig voor mij!

Blog

Schrijven is mijn nieuwe uitlaattingsklep geworden, in plaats van pv 3 chocolader repen naar binnen werken in recordtijd time. Mijn uitlaattingsklep mocht geen overheerlijke Bbossche Bbollen meer zijn, maar mijn pen en een stuk papier, of anno 2018 mijn digitale memoblok op mijn telefoon. Mijn gedachten maken mij soms gek, en wanneer ik er niet uit kwam was alles met een overdosis suiker mijn middel om ermee om te gaante handelen. Echter, na mijn vreetfestijnen bleven de vraagtekens in mijn hoofd terug komen, gepbaard gaand met stress, verdriet en boosheid. Mijn gezonde verstand hoordetrok aan alle alarm bellen die mijn lichaam had. E, echter, ik wilde ik niet luisteren. Totdat mijn verstand samen met mijn lichaam besloot samen te gaan staken. Hoog tijd om die zak chips neer te gaan leggen en. En naar mijn gezonde verstand te gaan luisteren.

overzicht:  volledig / samenvatting

Na regen kwam er geen zonneschijn

Geplaatst op 15 december, 2018 om 17:55 Comments reacties (9653)

Na regen kwam er geen zonneschijn...

 

30 mei 2017, deze datum zal voor altijd in mijn geheugen gegraveerd staan. Waar ik ook sta of heen zal gaan. Ik zal deze datum op mijn schouders met mij meedragen en overal tegen komen. Het zal mij elk jaar doen herinneren aan die ene dag, de dag waarop de tijd even stil stond, de dag toen God besloot dat het tijd was dat mijn vader aarde moest verlaten. Ongekende intense verdriet kwam om de hoek loeren. Ik probeerde het te ontwijken. Mezelf te focussen op mijn gestelde doelen. Ik wilde dat mijn vader met trots naar me terug kon kijken, maar het mocht helaas niet baten.

 

 

 

2 weken leken mij lang genoeg om mezelf weer te kunnen herpakken. Ik gaf mezelf niet de ruimte om te rouwen, want de enige manier die ik kende om met stress, verdriet en of angst om te gaan was met voedsel and a big smile on my pokerface. Ik wist natuurlijk wel beter, maar oude gewoontes leken niet zo snel te verslijten als gedacht. Anders was het mij wel vele pogingen terug wel gelukt. Ik leerde dat ik geen tijdslimiet kon zetten op mijn verdriet. Mijn emoties bepaalde namelijk zelf wel wanneer ze ophielden met het laten regenen in mijn hoofd. De donder en bliksem raakte elke gevoelige snaar die er maar in mij bestond. Het water begon zich om mij heen op te hopen. Langzamerhand begon het te stijgen. Ik begon te verdrinken in mijn gedachten.

 

 

 

De buitenwereld mocht niet zien dat het stormde in mij. Als oudste nam ik de verantwoordelijkheid op me om al het regelwerk, rondom het overlijden van mijn vader op mij te nemen. Elke brief, afsluiting of opzegging was een pijnlijke confrontatie met de werkelijkheid. Je bent er niet meer vader. En het gemis van zijn contact, stem en aanwezigheid nam plaats in mijn hart. Mijn motivatie smolt als sneeuw voor de zon. Niets kon me meer schelen en voor ik het wist zat ik weer samen met mijn beste vrienden Ben en Jerry op de bank. Ik had ze verdiend, want ik had verdriet! Dat maakte ik mezelf wijs. Ik ontweek mijn start op mijn Facebookdagboekwereld, want ook hier werd ik geconfronteerd met een belofte die ik niet alleen met mezelf had afgesproken, maar ook met mijn vader en niet ben na gekomen.

 

 

 

Het moment waarop jij jezelf gunt om je wonden te doen verzachten met gewoontes die je ondertussen na jaren goed beheerst. Op dat moment wordt het bijna een soort van automatisme om daar keer op keer weer op terug te vallen. Op zich niks mis mee, als die gewoontes, middelen of acties gunstig voor je zijn. Mezelf volproppen en in de wereld staan als bodemloze afvalbak deed niet echt veel goeds voor mijn lichaam en/of geest, enkel voor mijn suikergehalte. Alsof ik een FREE CARD had om al mijn harde werk aan de kant te gooien. Ik accepteerde mijn mislukte poging 8794837593475, maar dit keer maakte het me boos!

 

 

 

Met boosheid los je niets op, maar er achter zien te komen waarom ik mezelf zo boos voelde, wellicht wel. Verklaar me voor zwevende heks, maar ik ben hier echt van overtuigd. Ik was niet boos op de wereld of mensen, ik was enkel boos op mezelf. Waarom kon ik mijn verdriet niet op een ander manier verwerken? Het was alsof ik weer geen grenzen had. Mijn noodrem bleef haken en de handrem werkte ook niet echt mee. Mijn emotionele gesteldheid zat niet te wachten op mijn change mijn lifestijl modus.

 

 

 

Why? Why? Why? Er zullen vast en zeker in mijn leven nog vele tegenslagen of pijnlijke momenten komen. Daar ben ik me maar al te goed van bewust. Hoe zal ik dan daar mee omgaan? Ga ik dan weer terug vallen? Zo ja, dan kan ik net zo goed ergens gaan solliciteren als dominosteen, want ik word namelijk gewoon moe van mezelf. Ik voelde me weer een mislukkeling. Waarom kan ik bergen verzetten, maar niet goed voor mijn lichaam zorgen? En nadat ik weer een hele zak chips, paprika flavour ofcourse, naar binnen had gewerkt, kreeg ik een epiphany moment.

 

 

 

In plaats van een uur met mijn geweten te gaan vechten en discussiëren waarom ik die hele zak chips, in record tijd van 2,890 min naar binnen had gezogen. Had ik ineens door wat ik verkeerd deed! Als ik zo door blijf gaan, doen alsof alles goed gaat. Mezelf terug trekken van alles en iedereen, zodat ik in alle rust mezelf kan blijven vol proppen op de bank. En alleen het hoog nodige doen. Dan zullen de barsten zichtbaar worden en teken ik voor een vervroegde dood met als oorzaak suikeroverdosis. En dat is niet wie ik ben of wilde zijn. Ik wilde terug naar die ik, die de wereld toe lachte, ondanks dat ze meer dan 150 kilo met zich mee droeg. Alleen nu mogen die kilos wel weg blijven.

 

 

 

Suiker is een drugs! Niemand maakt zich hier druk over, dat baart mij echt zorgen voor onze future kids, maar je kan het echt vergelijken met drugs. Je raakt verslaafd, hoe meer je er van inneemt hoe meer je lichaam erom zal smeken en naar zal snakken. Je krijgt er een rush van. Afkicken gaat gebaard met lichamelijk kwalen. Suiker zit overal! En wanneer je voedsel als middel gebruikt om je leven op te lossen. Heb je een dubbel zo groot probleem.

 

Ik besefte me dat ik zo niet kon afvallen, want ik zal dan ondanks de kilos die ik verlies weer op een dag terug vallen. En waarom? Mijn lichaam en geest zitten namelijk niet op een lijn. Ja, lieve mensen het zit echt tussen onze oren! Gezonde voedsel en voldoende beweging is niet genoeg! Als je geest, jouw verstand, jouw superego of noem het jouw inner voice, als die sterke wil van jouw niet wil samen werken met jouw lichaam, om jouw doelen te behalen, zal succes ver te zoeken zijn.

 

 

 

Hoe kom ik in balans? Op dit moment vlieg ik op een wolk en kijk hoopvol naar de toekomst, nadat ik me maanden schuil hield voor de donker en bliksem. Wachtend op de zon, maar die begon maar niet te schijnen. Het was alsof ik op zondag voor een gesloten winkel stond, wachtend tot die open ging, terwijl de deuren pas maandag weer geopend zijn. Hoe kon ik van mezelf verwachten dat ik uit het niets mezelf wel weer beter en topperdetop zou voelen. Net zoals ik hard zal moeten werken om van mijn overgewicht af te komen zal ik hard moeten werken om ook beter voor mijn geest te zorgen.

 

 

 

Voor ik het wist waren we weer 5 maanden verwijderd van de datum, waarop mijn geest zich ging distantiëren van mijn lichaam. En ik soort van uit balans raakte. Tijd vloog letterlijk voor mijn neus voorbij. Ik was geschrokken van hoe snel dit ging. Het leek nog alsof ik gisteren “het” telefoontje kreeg, waarna mijn hele leven veranderde. En de confrontatie met meneer de weegschaal werd weer een helse ervaring. Ik wist dat ik weer flink was aangekomen. Mijn kleding zat weer strak en kreeg hier en daar ademhalingsproblemen, als ik wilde zitten in mijn toen zo leuke blouse, die ik 2 maten kleiner had gekocht. En nu konden de knopen er op elk moment er vanaf lanceren en flinke schade leveren aan objecten, dieren of mensen, binnen een straal van 5 meter.

 

 

 

Ik kon moeilijk ontkennen wat ik had uitgespookt de afgelopen maanden. Heb mijn verdriet flink weg gegeten of eerlijker gezegd; mijn verdriet weg geslonsd, zonder te kauwen zo nu en dan! Was gewoon een keukenmonster, alles was eetbaar, over datum of niet, want dit was immers goed voor het immuunsysteem. Ondertussen sloop de Devil vermomd als suiker weer mijn lichaam van binnen en begon het mijn geest aan te randen. Met alle gevolgen van dien!

 

 

 

Een ding was zeker! Ik had weer gefaald, maar ik geef niet op! Ik zal nooit accepteren dat dik zijn gezond is. Wees trots op wie je bent en schaam je absoluut niet voor je zichtbare problemen, maar geef aub nooit op! Ik rolde van mijn bank af en besloot de uitdaging met mezelf weer aan de gaan. Dit keer ben ik weer wat wijzer en zal ik verder gaan met mijn zoektocht naar een gezonde levenstijl, maar ook naar inner peace. Goed voor jezelf zijn betekend ook goed voor jouw mind zijn. Doen wat je gelukkig maakt. De rust nemen die je verdiend. Jezelf zo nu en dan verwennen met het geen wat je leuk vind.

 

 

 

Na het overlijden van mijn lieve vader, laihmoe, besefte ik me dat het leven kort is, hoe gezegend je ook mag zijn, voor de dagen dat je op de wereld mag zijn, het zal nooit genoeg zijn om alles te doen of te bereiken wat je wil. Je zult moeten compenseren of misschien te vroeg afscheid moeten nemen van je geliefde, als je die kans er voor krijgt tenminste. Vele sterven zonder de kans dat geliefde afscheid hebben kunnen nemen. Hoe we ook heen gaan. De tijd dat we nu nog leven, mag niet verloren gaan.

 

 

 

Voel dat ik niet meer ben wie ik was geweest. Er is iets geknakt in mij. Op het moment dat ik de RESET knop indrukte, stopte het met regenen en begon langzamerhand de zon weer in mijn leven te stralen. Ik start met een nieuwe visie naar de dingen des levens.

 

 

 

De dood sluit de ogen van iedereen die hij aanraakt, maar opent weer de ogen van de gene die hij achter laat.

 

Dit keer vergeet ik voor mijn reis naar een gezonde levenswijze mijn ziel niet mee in te pakken!

 

 

 

Dikke knuffel Lem.

Kies voor jezelf

Geplaatst op 15 december, 2018 om 17:50 Comments reacties (2573)

Kies voor jezelf

Wanneer je niet alleen maar een grote buik hebt, maar ook nog eens een groot hart, is het soms moeilijk om jezelf op nummer 1 te blijven zetten. Het vereist namelijk een positieve egoïstische houding in jouw manier van doen en laten, wat voor vele tegen zijn of haar natuur in gaat. Als je hier lang genoeg bij stil staat is het eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. Wanneer jij altijd eerst voor jezelf “durft” te zorgen en op te komen, kun je automatisch ook beter voor de mensen om je heen zorgen, zoals voor jouw kinderen, man, vrouw, ouders, familie, vrienden etc.

 

Waarom ik er niet in slaagde om al die jaren goed voor mezelf te zorgen, kent vele redenen, factoren en onbeantwoorde vragen. Om nog meer van mezelf te kunnen houden, ga ik bij mezelf opzoek naar de antwoorden.

 

 

 

Met de almachtige aan mijn zijde, duik ik diep in mijn verleden, heden en toekomst om weer vooruit te kunnen komen. En een betere versie van mezelf te worden. Ik ben immers niet dik geboren, maar waarom heb ik mezelf dit aangedaan en waarom liet ik het zover komen? Vragen die ik liever niet aan mezelf wil stellen, maar ik kan ze niet meer ontwijken. Wanneer ze onbeantwoord blijven zal het mij nooit lukken om mijn missie te behalen.

 

 

 

Afvallen gaat veel verder dan alleen maar de strijd met je voeding en beweging. Dik zijn is een onbewuste gevolg van vele oorzaken op verscheidene gebieden. Een soort van verdedigingsmechanisme. Veelal aangeleerd door je omgeving. Los van medische oorzaken en/of genetische aanleg, hierbij even uitgesloten natuurlijk, ben ik er van overtuigd dat alleen maar jouw levensstijl veranderen niet genoeg zal zijn om succes te behalen of te behouden.

 

Wanneer je begint met graven bij jezelf kom je soms tot de ontdekking dat je bepaalde dingen doet, vaak onbewust, omdat je gedreven werd uit angst. Angst voor afwijzing, afstoting of vernedering. Angst doet rare dingen met mensen. Een kat in het nauw, maakt rare sprongen. Dit is wat er exact ook gebeurd met onze neurotransmittertjes naar onze hersenpan. Ons oerinstinct komt naar boven en om te kunnen overleven, moet men zichzelf in veiligheid wanen. Niet alleen maar fysiek, maar ook gevoelsmatig. We willen ons geliefd en gewaardeerd voelen.

 

 

 

Wij mensen zijn kudde dieren, wij kunnen niet voor altijd alleen zijn. Wanneer mensen zich in een sociaal isolement bevinden, kunnen negatieve gedachten de baas gaan spelen in jouw hoofd. Niemand wil alleen zijn. Uit angst voor eenzaamheid willen velen aardig gevonden door de ander, Wanneer je er niet uit ziet zoals de ongeschreven norm, waaraan de maatschappij zich mee loopt te vergelijken, is de kans dat je niet geaccepteerd word vele malen groter.

 

Dun, dik, lang, kort, arm, rijk etc. is anno 2017 een soort van handleiding geworden voor wie je eigenlijk had moeten zijn. We lopen massaal elkaar als mens te bekritiseren, alsof wij de makers zijn van alles wat er op de wereld leeft. Wij zijn zo arrogant dat we het lef hebben om, i.p.v. elkaar te bewonderen, te gaan zitten afkraken met dat bv. de ene neus groter is dan de ander, alsof wij zo een magische creatie als onze neus na kunnen maken met wat klei en glitters.

 

 

 

Begin jezelf op nummer 1 te zetten en het maakt niet uit hoe of waar je begint. Vanaf het moment dat je besluit dat je beter voor jezelf moet gaan zorgen, wordt ineens het advies wat je aan je dierbaren geeft, jouw eigen beste advies. Het is inderdaad niet gemakkelijk. Persoonlijk sta ik voor iedereen klaar, tenminste dat stond ik, ondanks dat ik de energie er niet voor had of eigenlijk een dagje me, myself and i time had ingeplant, offerde ik altijd mezelf op voor anderen. Ik deed dit dan ook met liefde en verwachtte er ook niet veel voor terug. Enkel een beetje waardering zou fijn zijn geweest.

 

 

 

Ik voelde mij er altijd goed bij, maar als ik nu eerlijk tegen mezelf ben. Deed ik dit misschien maar al te graag, zodat ik niet over mijn eigen bende en ellende hoefde na te denken, want die emoties werkte ik die avond wel weer weg. Lekker op de bank met een fles cola naast mijn zijde en mister Lays paprika aan de ander zijde.

 

Voor je het weet rol je van die bank af en ben je ineens niet alleen maar voor je gevoel opeens 4 maten gegroeid, maar ook in real life, zomaar uit het niets lijkt het net! Wanneer je niet geniet van wat je eet, herinner je vaak ook niet dat je hebt gegeten, terwijl al die suikers gewoon in jouw systeem zitten, maar omdat je niet de benodigde vitamine en mineralen binnen hebt, die je lichaam nodig heeft, blijft jouw lichaam signalen sturen naar je hersenen voor meer voedsel. En jij maar denken dat je weer trek hebt in iets lekkers.

 

 

 

Stresshormonen wekken eetlust op en houden je voor de gek, omdat ze dezelfde provider gebruiken om naar je hersenen te bellen voor meer food. Denk je dat je weer gebeld word door je maag met een bestelling.

 

Eerlijkheid wordt niet altijd gewaardeerd door anderen. En wellicht zit jij er ook niet op te wachten om eerlijk naar jezelf te zijn. Want je gaat er achter komen dat vele je misschien niet mogen, ondanks dat jij als leuke gezellige vriendin ze nooit iets hebt misdaan.

 

 

 

Wanneer je eerlijk tegen jezelf bent, kun je ook pas het beste van jezelf naar boven halen. En laat daarbij niemand, maar dan ook niemand jou wijs maken dat je niet beter verdiend, dan het geen waar jij genoegen mee hebt genomen. Geloof erin dat je mooi bent, want dat zijn wij allemaal. Er bestaat geen lelijk! Jij verdiend echt het beste. De crème op de crème alla crème. Neem geen genoegen met minder. Begin dit aub te geloven! En als je tijdens jou eerlijke reis naar je ware ik, afscheid moet nemen van bepaalde mensen, die jou niet waardig zijn, laat ze gaan. Je maakt namelijk plaats voor nieuwe mensen die het lot op jouw levenspad heeft gezet. Vele komen in jouw leven met een belangrijke levensles. En voor anderen ben jij hun wijze les die ze moesten leren. Vertrouw erop dat soms dingen nu eenmaal moesten lopen zoals ze liepen.

 

 

 

Het mooie aan ons leven, ondanks alle ups en downs, zoals elk huisje zo zijn kruisje heeft, hebben wij allemaal een vrije wil en de macht gekregen om onze eigen keuzes te maken. Waar zet jij een kruisje? Hoe je het wend of keert. Je hebt altijd een keus die alleen jij kunt maken.

 

 

 

Ga je links of rechts? Ga je het goede pad op of kies je voor het slechte? Geef je het terug of niet? Ga je liegen of niet? Vertel je de waarheid of hou jij je mond? In wat voor situatie je ook verkeert, los van welke consequenties eraan vast zitten of dat je word onderdrukt of niet. Je kunt altijd kiezen om het een of ander te doen. Vaak is er geen midden weg, uitzondering daar gelaten, maar je hebt altijd een keuze!

 

 

 

Ik kies vanaf heden voor mezelf en voor iedereen die mij daarin belemmerd of demotiveerd, is er geen ruimte meer voor in mijn leven. Mijn pad is gezegend druk en kent vele afslagen. Dit keer kies ik de afrit die voor mij het meest gunstig is en als ik je onderweg van dienst kan zijn, ben je van harte welkom en zal ik je met open armen ontvangen. Voor mee lifters die de tol in liefde niet terug willen betalen, zeg ik vriendelijk gedag en vaarwel.

 

 

 

Dikke knuffel Lem.

Borst vooruit

Geplaatst op 15 december, 2018 om 17:50 Comments reacties (854)

Borst vooruit...

Letterlijk en figuurlijk moet ik mijn borsten vooruit gaan gooien. Mijn schouders meer naar achteren, want na al die jaren begin ik als Quasimodo erbij te lopen. Mijn rug heeft veel te verduren gehad met mijn draagbare onderzeeër, die ik rondom mijn buik heb hangen. Mijn gehele houding is door slechte staan gewoontes zijn tol gaan opeisen op mijn wervelkolom. Not good new inderdaad! Stap 1: De vraag gesteld aan mijn inner self; do you still wanna keep on walking on your leggs? Uiteraard is haar antwoord daarop, JA! Ok, mooi dan kunnen we nu overschakelen naar stap 2! Gezien mijn lichaam en geest zijn het eens zijn met elkaar, dat een wereld waarin je kunt lopen best fijn is en dat graag ook zo willen behouden, dienen deze twee samen tot een plan van aanpak te komen.

How we going to do this? Los van het feit dat gezonde voeding een groot onderdeel is van iemands healty life. Had ik het gevoel dat ik intern heel wat schade heb geleverd aan mijn organen en mijn bloed waarschijnlijk van slechte goedkope suiker kwaliteit is.

Zo nu en dan zie ik wel eens wat voorbij komen over detoxen en juicen om je lichaam te reinigen. Niet bepaald aantrekkelijke combinaties van Shakes worden aangeraden om je lichaam van binnen uit te reinigen. Nu heb ik mijn leven ontzettend veel diëten uitgeprobeerd en verschillende aanpakken, maar detoxen was er niet bepaald een van. Ooit wel eens een peperduur pakket gekocht met aloë vera gel, eiwitshake en pillen. Nou ik ging echt 14 dagen dood van de honger. Voelde me zwak, was weliswaar wat kilos afgevallen, maar de manier waarop dit verliep en hoe het me liet voelen, daar was ik niet zo enthousiast over.

Echter het idee van detoxen bleef enige tijd in mijn achterhoofd dwalen, totdat een goede vriendin mij wees op een documentaire. Het was uit goed bedoelde advies. Eerst schaamde ik me, omdat ik voor mijn directe omgeving ook weer zichtbaar begon aan te komen. Snel probeerde ik mijn schild van ik heb scheit en er is niks aan de hand op te zetten, maar mijn beste vriendinnen prikte daar heen. Het gaat zo niet goed, Lem, als je zo door blijft gaan. Zoek hulp lem. Etc.

Het valt niet makkelijk door te slikken, wanneer iemand die zelf nooit een probleem heeft met afvallen of dik zijn, jouw wel goed bedoelde advies gaat geven. Je voelt je op dat moment onbegrepen en wil het liefst het advies door de wc spoelen, maar liefde overwint alles! Ik besefte me maar al te goed dat dit tegen mij werd gezegd uit liefde. Ik zag aan hun houding dat ze moeite hadden om dit met mij te bespreken, want ik liet niet vaak aan mensen zien dat ik moeite had met mijn olifantenpak.

Niemand wil zich abnormaal voelen, hoe aandachtsgeil iemand ook mag zijn. Of hoe bodypositief je ook zogenaamd mag zijn. Nagewezen worden om je beperkingen is geen positieve aandacht waar wie dan ook op zit wachten. In wat voor vorm dan ook. En ja, ongezond dik zijn is een beperking. Zowel een verstandelijke als een lichamelijke beperking. Een gevolg wat op je lichaam zichtbaar is, omdat je verstand niet de balans kan vinden, om die knop om te draaien. Je hebt jezelf als het ware ingesteld om te falen, totdat jij jezelf weet te overtuigen om te doen wat nodig is om je leven te redden.

Don’t give up, but power yourself up! En die power vond ik nadat ik de tip opvolgde van mijn vriendin om naar een documentaire te kijken genaamd; MY FAT, SICK AND NEARLY DEAD. Dit was het begin van een inmiddels 3 weken reis naar het volledig resetten van mijn lichaam. Het geven wat het verdiend de crème alla crème op gebied van vitamientjes en mineralen die het lichaam nodig heeft. Naar mate dat ik me hierin ging verdiepen, leek het allemaal zo logisch.

Het enige wat me nog tegen hield was enkel ik zelf. Dit kon niet slecht zijn, want je koopt geen dure afslankpillen, je bent niet met een gevaarlijk vet dieet bezig, waar je de kans op verstopte slagaderen vergroot en hartfalen. Dit kon ook een levenwijze zijn die je kan blijven hanteren, na dat men zijn of haar streef gewicht had behaald. Ik kon moeilijk nadelen vinden. Behalve de eerste week, waarin het lichaam ons signalen gaat geven, om ons weer aan de suikers te krijgen. Misselijkheid, hoofdpijn en een onwel gevoel zijn slechts trucjes van jouw lichaam om je weer aan de bad stuff te krijgen. Je moet je zelf de tijd gunnen om, om te schakelen.

Met lood in mijn schoenen melde ik me weer aan bij een sportschool, want wandelen in de kou ging niet echt meer. En al gauw moest ik de feiten weer onder ogen zien. Een date met meneer de weegschaal werd ingeplant. Na het inlezen en advies van mijn huisarts te hebben gevraagd, begon ik vol goede moed aan de reis die, Joe, in zijn documentaire ook had afgelegd. Met de steun van mijn lieve vriendenkring gaf mij dit weer motivatie en een soort van hoop op een goed begin naar het behalen van mijn doelen.

Met terugwerkende kracht neem ik jullie weer mee in mijn belevingswereld. Mijn facebookdagboekwereld gaf mij ontzettend veel energie en door mijn gedachten hier los te laten, werkt het voor mij bevrijdend en soms bemoedigend om te lezen en zien dat ik hier niet alleen tegen aan loop. Ik ben hier niet om mensen te inspireren of mezelf te profileren als zijnde gezondheid goeroe. Verre van dat! Voor de gene die mij op snapchat volgen, hebben kunnen zien dat ik inmiddels mijn Reset knop heb ingedrukt en inmiddels 3 weken het detoxen ben. En tot zover kan ik zeggen dat het me best goed begint te bevallen.

Als ik iemand kan motiveren om ook die knop voor jezelf om te zetten of jezelf te resetten, dan ben ik trots op diegene, want je bent dan al op de helft. De rest is een kwestie van doen. Zonder discipline ben je nergens en je geest is de enige die dat kan blijven voeden. Probeer jezelf hieraan te herinneren. Ik zou mensen zo graag willen waarschuwen om het niet zo ver te laten komen als ik. Wees a.u.b. zuinig op jezelf. Hoe zwaarder je weegt, hoe moeilijker en pijnlijker het is om af te vallen, maar onmogelijk is het niet!

Believe me, i know what i am talking about.

Dikke knuffel Lem.

Get it together

Geplaatst op 15 december, 2018 om 17:50 Comments reacties (546)

Get it together...

Vele zagen mij afglijden en dikker worden. Vele durvden er niks van te zeggen, maar enkele namen geen blad voor hun mond en spraken mij aan op mijn eet gedrag. Natuurlijk zit je daar als levensgenieter/eter niet op te wachten, want ik vond zelf dat ik nog wel even door kon gaan. Ik was gelukkig in mijn bubbel vol chocolade taartjes en toefjes slagroom. Ik kon mezelf echt laten gaan tussen vier muren. En mijn dikke olifanten huid schaamde zich niet ook niet om in het openbaar te schansen als een varken. I realy love, love and love food. Niet alleen maar omdat het lekker is, maar omdat het gewoon niet terug praat en mij laat doen waar ik goed in ben, namelijk zoveel mogelijk opeten!

 

Dat het de verkeerde kant op ging had ik zelf ook wel door, maar mijn uitstel gedrag zorgde ervoor dat ik jaar op jaar op jaar er niet in slaagde om die knop om te zetten. Ik wist niet eens dat ik een knop had! Als ik die mentale knop eerder had gevonden dan had ik nu mijn leven al zeker op orde! Tenminste dat maakte ik mezelf wijs. In real life, wilde ik stiekem die knop helemaal niet indrukken. Het liefst wilde ik natuurlijk wel wat dunner zijn dan 152 kilo, maar al dat lekkers wilde ik eigenlijk niet opgeven, want al dat lekkers was eigenlijk niet het probleem.

 

Mijn soul was het probleem. Ik stond niet achter een verandering. Ik wilde enkel de resultaten, maar niet het harde werken en mijn leven op de kop gooien. Best egoïstisch eigenlijk van mezelf, want ik verlangde naar acceptatie en dat was mijn drijfveer om te willen veranderen van uiterlijk, terwijl dat eigenlijk niet mijn probleem was. Mijn probleem lag bij het feit dat ik mezelf niet op orde had. Mijn Body, mind en soul zaten namelijk niet op 1 lijn, waardoor ik maar begon de happen door het leven, alsof mijn leven er vanaf hing. Mijn dikke muur van schijt bouwde ik zo hoog mogelijk, zodat niemand er over heen kon klimmen.

 

 

Achter mijn hoge muren voelde ik me veilig en ik lekker mijn gang gaan. En voor ik het wist had ik mezelf opgesloten tussen die muren en kon ik er zelf niet meer over heen klimmen. Ik zat vast in mijn eigen gebouwde fort. Mijn vijanden kon niet naar binnen springen, terwijl mijn worst Enemy al reeds binnen zat. Die grootste nachtmerrie was ik zelf. Ik was mijn eigen grootste vijand, want ik belemmerde mezelf voor verandering. Ik had geen wil en zag het nut er niet van in. Waarom zou ik weer mezelf moeten uithongeren? Voor wie? Waarom? Ik werd er toch alleen maar ongelukkiger door.

 

 

 

Verdronken in mijn zee van zelfmedelijden, snakte ik iedere keer weer naar adem. Het lukte mijn niet. Poging na poging leek ik verder weg te komen van mijn wel begeerde doelen. Ik raakte letterlijk en figuurlijk de draad kwijt. In plaats van mezelf de schuld te geven, begon ik met mijn vingers naar de wereld te wijzen. Het was niet mijn schuld, dat ik 2 zakken chips op een avond naar binnen had gewerkt of met chocolade stroopwafels ging ontbijten! Nee, nee dat was de schuld van de gene die me uitlachte op het werk, omdat ik met mijn buik de vaatwasser had aangezet en het zelf niet door had, omdat ik geen gevoel meer had in mijn buik, nadat ik het letterlijk een meter breed had laten groeien.

 

 

 

Wanneer ik een tegenslag mee maakte betekende dat voor mij groenlicht om mezelf te verwennen met een calorietje of 5000! Want oh wat was de wereld toch hard en gemeen tegen mij. Terwijl er altijd een stemmetje in mijn achterhoofd zat te piepen met wijsheid zoals, er zijn mensen die het slechter hebben of mij probeerde te motiveren met woorden als, wees tevreden met wat je hebt. Nee, daar wilde ik op dat moment niks van weten, want dat zou betekenen dat ik mijn dag voorraad aan chocolade en snoep niet mocht opeten!

 

Ik was altijd wel op zoek naar smoesjes voor snoepjes. Ook al maakte ik veel mee en werd ik vaak beproeft in dit leven. Ik was niet dankbaar voor dat God me, wellicht behoede voor iets slechter en bezig was mij naar iets beters toe te leiden. Wanneer je afwijkt van je route, dan kom je ook niet meteen aan bij jou bestemming, misschien wel nooit en raak je verdwaald in chaos van duizenden zijstraatjes zonder naambordjes. En voor je het weet draai je duizenden rondjes om de zelfde gebouwen heen en kom je in scherpe bochten te recht, waar geen enkele remblok je kan redden.

 

 

 

Duw mensen niet van je weg, wanneer ze de moed hebben gehad om je aan te spreken op je gedrag en of levenstijl. Deze mensen zijn zeldzaam, want ze stellen hun vriendschap met jou op het spel om je te helpen of bewust te maken van je manier van leven, omdat ze van je houden en je oprecht gelukkig willen zien. Wanneer je met mensen om gaat die je in je waarde laten en zich zichtbaar totaal geen zorgen om je maken, sta er dan ook niet op een dag van te kijken, als zij hun rug naar je keren. Voor dit soort vrienden was je nooit geliefd of gewaardeerd. Je was slechts een overstap halte naar het volgende station. Zij zullen ook nooit omkijken naar je of zich afvragen hoe het met je gaat. Terwijl jij waarschijnlijk onvoorwaardelijke vriendschap en liefde voor ze voelde.

 

 

 

Het is tijd om op te staan. Wanneer je echt iets aan jezelf wilt veranderen moet je er ook hard voor gaan werken. Helaas was er voor mij geen andere manier. Na 874987349 mislukte en of ongezonde pogingen om gewicht te verliezen, kan ik echt uit ervaring spreken dat geen enkele wonder pil of dieet je zal helpen bij je eindbestemming te komen. Het enige wondermiddel dat ben jezelf. Jij en niemand anders zal het moeten doen. Natuurlijk is alle steun van je omgeving van harte welkom en stel jezelf daar ook voor open, maar niets zal een succes zijn als je niet eerst eerlijk tegen jezelf bent en je rotzooi niet begint op te ruimen, die er voor hebben gezorgd dat je in de eerste instantie zoveel bent aangekomen.

 

 

 

Sla je de grote schoonmaak over, dan zal je elke keer wanneer je een stap vooruit wilt maken struikelen over je eigen rotzooi, waardoor je elke keer weer zult terug vallen. Een goed begin, begint echt bij jezelf. Het klonk voor mij ook allemaal heel zweverig, maar toen ik ten einde raad was en als een schizo tegen mezelf te praten, zowel hardop als in gedachten. Kwam ik er achter dat ik mijn muur moest gaan afbreken. Het werd tijd dat ik die blokkades ging verwijderen, zodat ik weer in contact kon staan met de wereld en mezelf. Als een ware bouwvakker begon ik met enorme hamers en drilboren tegen mijn interne Berlijnse muur aan te slaan en te schoppen.

 

Er leek geen eind te komen aan mijn interne verbouwing, totdat op een dag de gehele muur uit zichzelf in elkaar stortte. Ik gooide alles weg en begon langzamerhand de nieuwe ruimte die ik had gecreëerd in mijn hoofd opnieuw in te richten met positiviteit. En langzamerhand begonnen er bloemen te groeien op de plek waar mijn dikke vette scheit aan jou muur stond te groeien. Het gras werd steeds groener. Nog groener dan die van de buurvrouw en dat deed me goed. Het voelde als een grote voorjaarsschoonmaak. Op dat moment begin jij jezelf al stukken lichter te voelen en dat terwijl je niet eens een uur hebt moeten sporten.

 

Door jezelf weer te herpakken, na een interne verbouwing, zul je merken dat je vele keuzes hebt. Kies je voor de bekende weg? Dan zal jouw muur er weer binnen nog time staan. En dit keer zal het vele malen moeilijker worden om hem weer af te breken, maar durf je te kiezen voor het onbekende wat volgens vele jou zal helpen om je doelen te behalen, dan zal de zoete smaak van succes naar meer smaken. En voor je het weet vliegen er vlinders en groeien er palmbomen en mooie rozen. Een uitzicht waar je trots op kunt zijn en graag naar wilt kijken.

Begin vandaag nog met het zoeken van die mentale knop en druk hem met heel je hart en ziel in en begin ook jouw Berlijnse muur neer te halen. Op het moment dat jij voor jezelf weer nieuwe ruimte creëert kun je kastelen bouwen van geluk.

 

 

 

So get your ass together and clean up your mess en de rest komt vanzelf!

 

 

 

Dikke knuffel Lem.

Losing my mind if i don't write

Geplaatst op 15 december, 2018 om 17:45 Comments reacties (203)

Losing my mind if i don't write...

Het is mijn passie om mensen te helpen, zowel in mijn werk als dagelijks leven. Ik ben geen voedinsdeskundige, maar samen geloof ik er in dat wij de weg naar gezondheid vinden. Of je nu een paar kilo's wenst te verliezen of een stuk 40. Het vinden van de juiste balans in en de knop indrukken om veranderingen in je leefstijl aanbrengen moet je niet alleen doen maar samen. Hoe prachtig je ziel ook mag zijn. niemand maar dan ook niemand zal dat aan je kunnen zien of ruiken, mits zij of hij de tijd en energie erin steekt om je ziel te leren kennen. Helaas kent de mens geen 6de zintuig om een mooi karakter op afstand te constanteren. Nee in plaats daarvan beoordelen wij elkaar op ons uiterlijk. En bespaar me de cliches dat men naar het innerlijk moet kijken. Ja, allemaal heel aardig bedoeld, maar in reallife brengt het uiterlijk je bij elkaar en houdt het innerlijke je bij elkaar. De een kan iets verder kijken dan dat zijn neus lang is, maar kom mij niet wijs maken dat ondanks mijn super sexy ziel, geen mens mij heeft afgewezen op mijn figuur van een zeppeling.

Detoxen is no way of life

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:55 Comments reacties (202)

Detoxen is no way of life...

Na 2 maanden intensief detoxen voel ik me lekkerder in mijn vel en zie ook aan mijn huid de vele beloofde voordelen. En de weegschaal bevestigd de voordelen van gewichtsvermindering. Hier ben ik erg blij mee en mijn omgeving begint ook verandering te zien. En wie is er nou niet gevoelig voor complimenten? Dit geeft je weer een boost om door te gaan, maar om nog een paar weken alleen te leven op juice zag ik niet zo zitten.

Ik besloot mijn Detox avontuur enigzins aan te passen. Ik ga wel door met mijn Detox juice sapjes gemaakt met groenten en fruit, maar ik miste ook gewoon vast voedsel. Vanaf heden ga ik het dagelijks combineren met gezonde voeding, want ik merk zodra ik een dag niet heb gejuiced ik laag in mijn energie zit en sneller honger krijg en of lekkere trek, naar alles wat eigenlijk verboden is voor mij.

Afstand nemen van al dat lekkers dat kan ik niet. Dus ik sloot een deal met mezelf dat als ik me netjes hield aan mijn gezonde voeding en juice inname, dat ik elke 10 dagen mijn buik mocht verwennen met een cheat maaltijd of snack. Ik heb immers mijn eerste 15 kilo gewichtsverlies te danken aan mijn 8 weekse detoxe fase. Het voelde voor mij alsof ik voor mezelf een soort van reset knop had ingedrukt, maar ik kon toch niet de rest van mijn leven blijven detoxen? Een juiste balans in mijn voeding en het blijven detoxen met groenten en fruit zag ik wel zitten.

Vanaf heden combineer ik mijn detox juice met vaste maaltijden. Ik heb in week negen besloten om elke avond een gezonde maaltijd te nemen met vis of kipfilet icm groenten of een salade. Week 10 nam ik enkel in de ochtend of middag een power juice en zo heb ik als het ware langzamerhand mijn detox avontuur afgebouwd en voel ik me stukken beter in mijn vel. Mijn huid is erop vooruit gegaan. Mijn opgeblazen gevoel is als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik heb mezelf voorgenomen om elke 2 maanden een hele week weer fulltime te gaan detoxen. Om zo mijn darmen schoon te blijven houden.

So far so good!

Dikke knuffel Lem.

I like this detox feeling

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:50 Comments reacties (390)

I like this detox feeling...

De afgelopen weken heb ik veel NEE's moeten verkopen aan heerlijke dikke vette sappige steaks en menus met frietjes en laten we aub niet beginnen over de ambachtelijke toetjes.

Je houden aan een gezonde voeding tijdens een vakantie zorgde voor veel kwijlmomenten.

Het valt niet mee om jezelf te beheersen, betreft voeding. Voor al niet als je op vakantie bent! Wanneer je in een warm Islamitisch land bent, waar de varkensgelatine vrije toetjes en vele andere stoute koolhydraten gangsters je nog net niet in eennwurg greep nemen. Moet je echt sterk in je schoenen staan.

Week 6 vloog aan mijn neus voorbij. Vooral als je het naar je zin hebt. Ik heb heerlijk genoten met mijn familie en kijk dan ook terug met glimlach naar onze mini vakantie. Ik ben namelijk best trots op mezelf, want hoe moeilijk het af en toe ook was om nee te zeggen of om mezelf te motiveren om te gaan sporten ipv lekker chillen op de bank, het is me toch enigzins gelukt. Kom maar op met week 7!

Eenmaal terug in nederland stond mij de volgende ochtend weer een weegmoment te wachten. Uiteraard was ik super benieuwd of er wat af was gegaan en natuurlijk deel ik het met liefde en steeds met minder schaamte hier ook met jullie in mijn volgende blog.

Wat vliegen betreft smaakte het, ondanks mijn onderdrukte vliegangst, wel naar meer. Denk dat ik meer gaan reizen toe ga voegen aan mijn bucketlist. Met mijn afwachtende houding en gedachten, totdat ik de ware heb gevonden om dan pas samen te gaan genieten van de wereld, daar stap ik nu beetje van af. Wat een onzn! Straks tref ik een vent met nog een grotere vliegangst dan ik of die daar simpel weg geen behoefte aan heeft en daar zit ik dan.

No, no! I am going to see the world. Nu ik nog leef en adem. Hamdoelilah.

Dikke knuffel Lem.

Detoxen geeft energie

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:50 Comments reacties (2679)

Detoxen geeft energie...

Meneer Energie begint steeds vaker bij mij op bezoek te komen. Sinds jaren slaap ik sinds het eerst weer, door de vermoeidheid van het sporten, werken en ademhalen voor middernacht. Iets wat mij voorheen nooit echt goed lukte. Ik ben altijd een nachtmens geweest. Mijn lichaam raakte op een gegeven moment gewend de max 5 uurtjes slaap per nacht.

Tijdens mijn zoektocht naar een betere levensstijl leerde ik dat slaap een heel belangrijk onderdeel speelt voor je gezondheid. Wanneer je niet voldoende slaapt zou men hiervan aan kunnen komen. Dit zou deels ook verklaren waarom ik voor mijn gevoel niet goed kon afvallen en altijd vermoeid door het leven ging. Ik werd ook echt elke morgen wakker met het gevoel alsof er een vrachtwagen over me heen was gereden.

Ben een echte vampier ik kan gerust twee dagen met weinig tot geen slaap door halen. Vraag me niet hoe ik er dan uit zie. Wat ik aan had deed er niet aan toe, zolang het maar niet mijn buik aan het wurgen was. Een goede nachtrust was ver te zoeken voor me. Sinds de afgelopen maanden werd dit alleen maar erger. Ik wist dat ik hier iets mee moest gaan doen, maar wist niet zo goed hoe of wat. Ondanks dat mijn detox avontuur mij nieuwe energie geeft. Ben ik me ervan bewust dat ik niet mijn hele leven lang kan blijven juicen met groenten en fruit, maar voor nu motiveert de verloren kilo’s mij ontzettend om door te gaan.

Zolang ik geen hongergevoel krijg en mezelf niet ziek, zwak of misselijk voel, zoals in de eerste twee weken, dan kan ik dit nog wel een paar weken volhouden hoop ik. Het gaat me ook steeds beter af en doordat ik overdag lekker druk aan het werk ben en in de avond minimaal 3 keer per week in de gym te vinden was, viel ik voor mijn doen al vroeg in slaap. En met vroeg bedoel ik rond middernacht, wat voorheen vaak pas na middernacht was. Eigenlijk heel logisch, maar als e er heel je leven niet bij stil stond, dan ben je gewoon niet bewust van de schade die jij je lichaam aan doet met al die slechte gewoontes.

Omschakelen naar een gezonde levensstijl zal mij niet lukken door alleen te gaan detoxen. Ik zal opnieuw moeten leren eten, als een klein kind wat geen groenten en fruit wil eten. Zal ik weer verliefd moeten worden op het beste, de crème de la crème uit wat onze natuur te bieden heeft. De komende weken staan me nog vele uitdagingen te wachten. Een daarvan is een mini vakantie die op mij staat te wachten. Hier maak ik me best een beetje druk over. Dit zal namelijk weer een ultieme test voor mij zijn, om te kijken of ik verleidingen kan weerstaan, mijn detox kan voortzetten en alsnog kan genieten met mate, ofcourse!

De juiste balans heb ik nog niet gevonden, maar heb een piepklein onderbuik gevoel fluistert mij toe dat het me dit keer echt gaat lukken. Die eerste 10 kilo eraf geeft mij een mega boost om door te zetten. Het voelt echt heerlijk om 10 kilo lichter door het leven te mogen gaan. Het sporten gaat ook stukken beter. Ik ben nog lang geen professional, maar als ik terug kijk waar ik 4 weken geleden stond, dan verbaast het mij wat een mens wel niet kan bereiken in korte tijd, als je er maar voor gaat.

Believe that you can and you will!

Dikke knuffel Lem.

Detoxen icm met sporten

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:50 Comments reacties (253)

Detoxen icm met sporten...

In de sportschool gaat het nog moeizaam, maar mijn sportmaatjes gaven me de steun om door te zetten. Het voelt fijn om niet alleen in de gym te moeten zijn. Alleen gaan zal vaak genoeg ook nog voorkomen. Gezien iedereen zo zijn eigen leventje met of zonder kids heeft. Het blijft altijd een uitdaging om samen op hetzelfde tijdstip de gelegenheid te hebben om naar de gym te gaan.

Met sporten alleen zal ik mijn doelen noet behalen. Voor het eerst sinds ik was gestart met mijn detox avontuur begon ik me energie vol te voelen. En merkte ik op dat mijn honger gevoel minder om aandacht in mijn buik zat te brommen. Zou het afkicken en gewenning van die overdosis chocosuikers nu uit mijn systeem zijn gezet?

Aan het einde van de week kwam ik erachter dat mijn wil power om er echt voor te gaan groter was dan mijn zin in iets lekkers. En dat kwam deels doordat ik al mijn harde werken in de gym, om die calorieen te verbranden, niet verloren wilde zien gaan. Het kost me bijna mijn longen en een linkerbeem om die miezerige calorieen te kunnen verbranden. Mijn conditie is nog lang niet op het niveau, daar waar ik graag wil zijn en een uur zou willen kunnen hardlopen. Zonder buiten adem te raken. Of het gevoel te hebben dat mijn lichaam elk moment zou kunnen ontploffen.

Het was het voor mij niet waard om dat voor een lekkere snack weer te moeten opgeven, waardoor ik weer de drive ergens in mijn ego zal moeten vinden om opnieuw te starten. Nee! Ik ben nu eenmaal gestart en er is geen weg terug! Ik zal als het ware door de zure appels heen moeten bijten. En voorlopige al die verslavingswekkende suikers links moeten laten liggen ipv via mijn mond dat in mijn maag te gaan bewaren.

Tijdens het sporten begonnen mijn sportmaatje en ik, zoals we wel vaker deden, te fantaseren over lekkere dingen om te eten. Yes, we love food! Zelfs als we aan het transformeren zijn naar een gezond leven. We kwamen bij het onderwerp donuts. What else? We bespraken onze favoriete toppings, maar al snel kwam de realiteit mijn lekkere trek wegjagen.

In de gym kun je vanuit elke hoek jezelf zien in een weerspiegeling van een spiegel of glasruit. En dat kan nogal heel confronterend zijn. Vooral als je geen zin hebt om jezelf te zien. Ik zag me knal rode zwetende kop naar me terug staren. En besefte me dat een donut, afhankelijk van wat erop en erin zit, al gauw tegen de 150 calorieen kan oplopen per donut! And ofcourse koos ik het liefst mijn favo donut. Met witte en bruine chocolade on the top with chocosprinkels en alsof ik niet genoeg suiker binnen zou krijgen, het liefst met on the inside een vulling van nog meer chocolade of vanille room/bakkersroom. Yes i know i only like the good stuf.

Smeer voor mij een schoen met chocolade en ik at het op. Dat is nu verleden tijd. Het juicen met groenten en fruit zorgt er nu voor dat mijn honger gevoel enorm is afgenomen. En van mijn hoofdpijn kwaaltjes ben ik gelukkig ook af. Hier ben ik erg blij mee. De groenten en fruit shakes beginnen steeds beter te smaken. En krijg het steeds makkelijker weg gedronken. Hoop dat ik de komende week volledig gewendt ben geraakt aan deze detox methode. Alleen zal ik wel wat sterker moeten staan in mijn schoenen om verleiding te kunnen weerstaan.

Voorlopig ontwijk ik vele uitnodigingen voor een etentje of aangelegenheden waar eten centraal staat. Koop zelf niks in huis, omdat ik bang ben te bezweiken tijdens een van mijn monster aanvallen, waarin ik in de hulst van de nacht opzoek ga naar alles wat eetbaar is. Voorlopig was ik veilig. Tenminste dat dacht ik!

Bij terug komst van de gym. Ontplofte ik al zwetend met trillende benen in mijn woonkamer op de bank met een voldaan gevoel. Ik liet mezelf achterover vallen en sloot mijn ogen dicht. Liet me zelf even bijkomen voor ik ging douchen. Na 10 minuten opende ik mijn ogen en draaide mijn hoofd naar rechts en wat zag ik daar? Mijn favo donut with some koekiezzz. Het was nog geen 5 december dus die goeie ouwe Sint kon het niet geweest zijn. Veel andere opties waren er niet. Voor zo ver ik weet heb ik geen last van slaapwandel activiteiten of geheugenverlies.

De enige dader die zo lief was geweest om dit voor mij achter te laten op mijn salon tafel was mijn lieve broertje. Heel even wilde ik bijna besluiten om het op te eten, als soort van laatste afscheidskus, omdat men elkaar voor een hele lange tijd niet meer mogen en kunnen zien. Ik zocht zelfs via meneer Google nog een keer op of het aantal calorieen in een donut klopt. Helaas had ik niet scheel gekeken en de info correct opgeslagen in mijn hersenpan. Zal ik het doen of niet?

Nog geen eens 3 volle weken kunnen volhouden dikzak! Je bent een mislukkeling! Wat een telleurstelling. Voor niks 3 weken lopen kotsen van de ellende, zodat jij weer een donut in je bek kan proppen. 5 seconden plezier voor nog meer vet om je nieren en botten. Schaam je dikzak!. Mijn inner voice had gelijk. Ik dacht terug aan hoe hard ik nog geen half uur geleden heb moeten werken om een paar calorieen te kunnen verbranden, zodat ik de helft er weer in kan gooien aan chemische chocotroep en een stuk deeg.

Heb een half uur liggen staren naar het genot wat ik inmiddels van de salon tafel had verplaatst naar mijn bank en naast mij neer had gelegd. Alsof ik het mezelf nog moeilijker wilde maken. Ondertussen was het al bijna middernacht en ik lag nog steeds beweegloos op de bank. Opstaan met die banaan! Ik nam innig afscheid van mijn favo donut, maar besloot het niet op te eten. Ik rende als een verliefde meisje met een gebroken hart de trap op. Rolde de douche in en nam trouw mijn eiwit shake in, voor de spierherstellentjes.
Pas de volgende ochtend, nadat ik als een baby in slaap was gevallen. Voelde ik me trots dat ik niet had toegegeven aan mijn buik. Ik blijf mijn detox juice met groenten en fruit voorlopig nog even trouw. Hopperdehop naar een nieuwe week detox!

And good bye my lover. You have been the one 4 me!

Dikke knuffel Lem.

We gaan gewoon door

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:50 Comments reacties (256)

We gaan gewoon door...

Sommige combinaties groenten en fruit was af en toe niet bepaald gemakkelijk om te drinken. Gezien ik mijn hele leven haast geen tot weinig fruit en of groente at, maakte het er niet gemakkelijker op. In ons ouderlijk huis was er altijd genoeg groente en fruit aanwezig, maar als je de keus hebt om het niet te eten dan kies je sneller voor iets lekkers of zoets. En wanneer je geen grenzen hebt dan kan je daar al snel in door slaan. Wanneer ik terug denk aan mijn slechte eetgewoontes met de kennis die ik nu heb maak ik me echt oprecht zorgen. Ik hoop oprecht dat ik met dit Detox avontuur mijn lichaam kan herstellen tot zo ver het mogelijk is.

 

Alsof het niet erg genoeg was dat ik me ziek, zwak en misselijk voelde, werd ik aan het begin van de tweede week nog zieker. Ik had letterlijk griep en koorts en mijn neus zat helemaal verstopt. Niets bijzonders zou je denken. Dat dacht ik namelijk ook, totdat mijn lichaam iets deed wat het nog nooit eerder had gedaan. Ik werd wel vaker ziek en dan duurde het minimaal 2 tot soms 3 weken voor ik opgeknapt was.

 

 

 

Dit keer ging het heel anders. Ik was vorige week nog “gezond” voelde me niet grieperig of iets dergelijks. Ik had mezelf al ingelezen dat een onwel gevoel kon optreden, maar had het enigszins ergens onderschat wat voor effect het op mij kon hebben. Ik werd echt heel goed ziek, maar het bijzondere aan deze griepaanval op mijn lichaam was dat ik binnen 4 dagen volledig was hersteld. Ik begon aan mezelf te twijfelen. Was ik wel echt zo ziek? Of stelde ik me aan? Nee, echt ik was echt nog nooit zo beroerd. Ik meld me ook niet gauw ziek op werk, maar dit keer kon niet eens uit mijn bed kruipen. Buikgriep kwam ook nog eens zijn deel opeisen van de ellende. Ik bereide mezelf al mentaal voor op een eenzame uitziek periode, waar ik absoluut niet op zat te wachten.

 

 

 

Wanneer je vol overgave overtuigd van iets raakt dan zou het juist zonde zijn als je het niet uitprobeert of een kans geeft. En gezien groente en fruit alleen maar voordelen kennen voor het lichaam, ging ik zelf tijdens mijn ziektegolf door met juicen. Hoopte stiekem dat ik er sneller beter van zou worden. Ik nam wat extra citroenen en sinaasappels. Maakte het ene kruidentheetje met honing na de ander voor mezelf. Dronk voldoende water en gooide me lichaam vol met Juice boordevol groenten en fruit. Dus zo raar was het niet, want mijn lichaam kreeg alle munitie die zij nodig had om het gevecht aan te gaan met die vervelende bacteriën in je lichaam .

 

 

 

Nog nooit was ik zo snel opgeknapt van een heftige griep en/of verkoudheid. En ik ben er van overtuigd dat de wondere zonlicht in groente en fruit daarvoor heeft gezorgd. Voor het weekend was voelde ik me al stukken beter. Los van mijn loopneus, die ik letterlijk volpropte met zakdoekjes, had ik voldoende energie om langzamerhand aan mijn conditie te blijven werken in de gym. Het gaat weliswaar in kleine stapjes, maar merk nu al dat het om de dag iets beter gaat. Baal er wel van dat ik moeite heb met bepaalde oefeningen of wanneer ik bepaalde apparaten beoefen, er de volgende dag meteen pijn in mijn rug van kreeg.

 

 

 

Wanneer ik denk aan de last qua kilo’s en de balast op mijn botten dan word ik boos op mezelf. Alsof ik een oud omaatje van 80 jaar een tractor op der hoofd gooide en haar vroeg om een stukje rechtop te gaan wandelen. Onmogelijk! Mijn motivatie om door te gaan met week 3 word misschien ergens wel gevoed door angst om te jong te sterven vanwege mijn gezondheid, iets waar ik zelf ook kan werken door er goed voor te zorgen op alle fronten. En deels ook uit een diepe gewortelde wens om mezelf weer gezond te voelen.

 

 

 

Betreft mijn rug zal ik volgende week naar de huisarts gaan, want ik maak me daar een klein beetje zorgen over, gezien mijn drama verleden. Mijn rug heeft al veel te veel te verduren gehad. Tijd dat ik mezelf weer op handen en voeten ga dragen, want dat verdiend ieder mens. Zet jezelf op 1 en geef jezelf alles wat je verdient. Begin eerst bij jezelf, zodat je ook anderen kunt helpen.

 

 

 

Afvallen d.m.v. detoxen is niet het juiste middel om je doel te behalen en te behouden. En dat het uiteindelijk draait om de juiste balans te vinden betreft je voeding en beweging, kortom je gezondheid. Ondanks dat ik me hier bewust van ben. Kan ik het niet helpen dat ik ontzettend nieuwsgierig ben naar mijn volgende weeg moment. Ja natuurlijk wil me darmen en ingewanden reinigen, maar als ik weer wat kilo’s, gaande weg kwijt kan raken, zou dat een soort van win win situatie zijn. Twee vliegen in een klap als het ware.

 

 

 

Dikke knuffel Lem.

let's do this

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:45 Comments reacties (680)

Let's do this...

Groenten check! Fruit check! Slowjuicer check! Geen excuses meer om niet te gaan beginnen met mijn detox avontuur met groenten en fruit. Geen vlees, suikers en stoute koolhydraten meer voor mij! I need to clean and fix up my body!

Zie het als een hele grote onderhoudsbeurt. Na jaren slecht en ongezond eten, durf ik niet eens in te beelden hoe ik er aan de binnen kant uit zie. Arme orgaantjes, vanaf nu krijgen jullie enkel alle vitamientjes en mineralen die jullie nodig hebben, om jullie werk te doen! I promise not to cheat, behalve op mijn cheatmeals days, ofcourse! I love food en een leven zonder is voor mij geen optie, echter zal ik op een verantwoordelijke manier in balans moeten komen.

Detoxen is geen middel om af te vallen! Dat je ermee kunt afvallen is een mooi voordeel, maar ik wil als het ware mezelf resetten/reinigen. En wanneer ik mijn doelstelling heb behaald, langzaam overschakelen naar een gezonde balans, betreft mijn eetgewoontes. Detoxen is hierin mijn startpunt en ben erg zenuwachtig hoe dit zal gaan verlopen. Ik kan heel slecht tegen mijn verlies, dus opgeven is geen optie! Ik zou ten einde raad zijn wat ik zou moeten doen, als dit niet werkt en ik weer zal opgeven of terug vallen!

Maandag 30-10-2017 ik pakte mijn notebook, waar ik vaker dingen in krabbelde, en schreef deze datum op. Gezien mijn geheugen met de jaren door niet meer is wat het was gewees. Schreef ik deze datum op in mijn blackbook, alsof ik bang was het ooit te vergeten.

Week 1 dag 1. Alles stond klaar voor gebruik. Mijn nieuwe sexy juice machiene stond klaar. Mijn groentjes en fruit lekker gewassen en gesneden. Vol overgave stonden ze klaar om langzaam vermorzeld te worden in mijn slowjuicer. Een triest lot stond ze te wachten, zodat ik aan hun innerlijke sunlicht kon komen en dit goedje vol energie kon opdrinken.

Vond het stiekem super leuk om de slowjuicer te gebruiken. Stond er wel van te kijken dat men best veel groenten en fruit nodig had om een beker te vullen. En de pulp, uitgeperste groenten en fruit resten, begon ik bijna soort van zonde te vinden om weg te gooien. Zal binnenkort eens goed gaan nadenken en uitzoeken of ik dit niet kan hergebruiken in gezonde gerechten?

Eten is het laatste waar ik me voor nu druk over moet maken. Dag 1 detoxen gaf me alleen maar honger, honger en nog eens honger. Ik baalde hier enorm van! Ik vond mijn eerste drankje, waarvan ik het recept van Joe, van de documentaire; Fat, sick and nearly dead, had geleend op internet. En kreeg het net heel veel moeite over mijn nek. Mensen wat was dit vies!

De moed zakte weer eens in mijn schoenen. Wat moest ik nu doen? Ik wilde het liefst stoppen en mezelf liever nog uithongeren dan dat ik weer zo een lading groene gif naar binnen moet werken. Maar mijn wil was gelukkig groter dan mijn wil om op te geven. Gezien ik al recentelijk ben terug gevallen. Moest ik dit wel een kans geven. Met mijn neus dicht en mijn ogen dicht. Sloeg ik een nieuwe lading mean green naar achteren. Zo die zit er weer in.

Ik begon als een gek, die de weg kwijt was, tegen mezelf te praten. Ik was niet boos op mezelf, maar probeerde mijn lichaam te begrijpen, waarom het de signalen gaf die mij misselijk, chagerijnig en onwel maakte. Ik was letterlijk aan het afkicken. Dag 2 werd er namelijk niet beter op. Ik voelde me ziek, zwak en misselijk, alsof ik werd gegrepen door de griep.

Wanneer ik er met een wetenschappelijke bril naar keek. Konden al die ongemakken en signalen niet liggen aan een te kort aan energie in mijn lichaam. Want mijn lichaam kreeg als het ware een lading aan goodiezzz waar ik als het ware de eifeltoren mee kan bouwen. Ons lichaam zit echt prachtig en wonderbaarlijk in elkaar. En zal er alles aan doen om te kunnen overleven. En die overleveningsmodus kan je leven redden in tijden van oorlog etc.

 

 

 

Jouw vet is het laatste wat je lichaam vrijwilliger zou los laten. Daarom voelde ik me ook echt ellendig. Dag 3 en 4 werden er niet beter op, ondanks dat ik probeerde positief te blijven. Merkte ik dat ik emotioneel een beetje verdrietig werd. Even voelde deze detox avontuur als een soort straf en liet ik mezelf weer te lang terug kijken naar het verleden. Dit bracht vele negativiteit weer naar boven.

 

 

 

Begon de vertrouwen in mezelf te verliezen. Waar was ik toch mee bezig? En gaat dit wel werken? Ik raakte enigzins gefrustreerd. Voelde me radeloos. En had gevoel dat ik hier weer alleen voor stond. Dit was niet waar, want ik had, god zij dank, lieve mensen om mijn heen die ik kon benaderen. Ze waren enkel een belletje van me verwijderd. De ouwe Lem zou niet zo snel naar de telefoon grijpen om iemand te bellen voor hulp. Maar nadat ik die reset knop mentaal heb ingedrukt voor mezelf, durfde ik voor het eerst toenadering te zoeken om mijn gevoel te delen met een vriendin.

Je hoeft dit niet alleen te doen! Mijn vriendin wist mij de juiste bemoedigende woorden te geven die ik nodig had. En deels ook omdat ze zelf ook een geweldige prestatie betreft weightloss achter de kiezen had en dit ook met gezonde voeding en sporten jarenlang wist te behouden. Je voelt je dan beter begrepen als je praat met een lot genoot. Dan met iemand die gezegend heel zijn of haar leven dun is geboren en gebleven en nooit echt dik is geweest. Met alle respect, men kan dan nog zoveel kennis hebben, maar je zou je nooit kunnen voorstellen hoe ontzettend zwaar het is om van obesitas terug te keren naar gezond!

De eerste week verliep ellendig. Dit is niet wat ik wilde. Ik wilde mezelf goed en energie vol voelen, waarom gebeurde dit allemaal? Ik kroop achter mijn pctje en begon te klikken en tikken als een gek opzoek naar antwoorden elke hoek op google was niet veilig voor mijn ogen. Hoe meer informatie en feiten ik onder ogen kreeg. Hoe gerustgestelder ik werd, mijn koorts kon ook verklaart worden met het feit dat door al die groenten en fruit er nu voor zorgen dat al die afvalstoffen en gifstoffen in mijn lichaam afbreken. En dit moet natuurlijk ook op verschillende manieren mijn lichaam verlaten.

Zondag ochtend voelde ik me pas weer een beetje beter. En smaakte voor het eerst mijn detox goedje iets beter dan mijn allereerste slok. Zouden mijn smaakpupillen binnen 1 week, zich beter hebben afgestemd op mijn groente en fruit opname? Vast wel!

Ik hoop dat week 2 beter zal gaan. Dan de eerste kennismakingsweek. Groenten en fruit kan toch niet slecht zijn voor een mens? Ik gun mijn lichaam het beste en zal me met een positieve mindset hier door heen moeten slaan. Met mezelf sprak ik een beloningssysteem af dat ik om de 10 dagen een cheatmeal mocht hebben. Hier zit ik om heel eerlijk te zijn echt naar uit te kijken. Ik ben ook super benieuwd of het me ook zal helpen af te vallen en hoeveel er af is gegaan.

Dikke knuffel Lem.

Time to detox

Geplaatst op 15 december, 2018 om 14:45 Comments reacties (281)

Time to Detox...

Dat detoxen goed is voor de mens en zijn gezondheid dat had ik dus al vaker gehoord, maar waarvoor is het eigenlijk goed voor? En zal het net als bij Joe, uit de documentaire, Fat, sick and nearly dead, mij ook kunnen helpen? Er was maar een manier om daar ook achter te komen en dat is dat ik het op mezelf ga uit proberen.

Detoxen schijnt dus volgens vele bronnen ook te helpen bij overgewicht. En laat ik daar nou net genoeg overgewicht hebben om een halve weeshuis te voeden. Daarnaast schijnt het ook een hele positieve invloed te hebben op onze gemoedstoestand. En i am all about positiviteit these days!

Oke, dus detoxen kan helpen tegen vele kwaaltjes. Last van een opgeblazen luchtballon in uw buik? Ga detoxen! Kun jij moeilijk jouw poepertjes eruit persen, dan moet gij gewoon gaan detoxen! Vallen uw darmen dagelijks uw maag aan? Ja, dan zou u ook moeten gaan detoxen. Misschien heb jij wel last van een oneffen huid en huiden de puisten en bultjes wekelijks een bijeenkomst op uw gezicht, nek, hals, armen, benen of op uw neus? Ga detoxen!

Is uw man of vrouw altijd lui en voelt hij of zij zich altijd lusteloos en draai jij op voor alle klusjes in en rondom het huis? Zet hem of haar op een detox! Schijnt men juist heel veel energie van de krijgen. Zelfs tegen slapeloze nachten kan je gaan detoxen. Je verhoogt je weerstand, verlaagd je cholesterol en is gunstig voor een hoge bloeddruk. Je haar en nagels zullen je blijkbaar ook dankbaar zijn.

Detoxen schijnt het antwoord te zijn op vele wereldse problemen, waar wachten wij dan nog met zijn allen op? Waarom verteld de dokter ons dit niet gewoon. En worden wij masaal aan de pillen medicijnen en kunstmatige vitamine pillen en shots gezet. Terwijl het wondermiddel voor onze neus staat weg te rotten, omdat we het allemaal niet echt lekker vinden?

Met een Detox kuur, met groenten en fruit, zou men haar lichaam kunnen ontgiften en reinigen, waardoor je weer snel genoeg gezond en fit zult voelen. Dat willen wij toch allemaal? De meeste Detoxkuurs die ik voorbij heb zien komen kennen verschillende periodes. De een duurt 30 dagen de ander 60, maar je hebt ook kortdurende detox. Echter detoxen met behulp van pillen en shakes uit een zakje zag ik niet zo zitten.

Die jongere uitstraling en gezonde lichaam wilde ik ook wel bereiken, maar dan wel op een gezonde manier. En wanneer je leert dat er in groente en fruit voldoende bouwstoffen zitten, die een lichaam nodig heeft. En alles bevat wat wij nodig hebben om ons lichaam gezond te maken en te houden, dan blijft het mij verbazen waarom wij dit niet gewoon met allen niet doen? Er zijn letterlijk geen addertjes onder het gras te bekennen. Iedereen krijgt dagelijks via zijn voeding ook slechte gifstoffen binnen. Ons lichaam heeft energie nodig om die gifstoffen uit ons systeem te voeren. Wanneer je lichaam alleen troep binnen krijgt. En teveel gifstoffen bevat, is ons lichaam niet meer in staat om dit af te breken. En zal de giftige stoffen opslaan in onze vetweefsels en organen. Bij deze feit krijg ik letterlijk kippenvel op mijn armen en benen. Ik ben na al die jaren gewoon chemisch afval geworden van binnen en van buiten.

Terwijl ik mij inlees in vele stukken, wordt ik bang. Angstig voor de eventuele schade die ik misschien mijn lichaam al heb aangedaan. Ik maak me oprecht zorgen, wanneer ik lees over welke gevolgen er zowel op lange als korte termijn verbonden zijn aan bepaalde inname van verscheidene stoffen, die standaart in onze geproduceerde voedsel zitten. Dan ben ik er bijna van overtuigd dat ik reeds wel ziek moet zijn! En het wonder is als ik dat niet ben, goed behoede ofcourse!

Door te gaan detoxen met de kracht van zonlicht die over onze groentes en fruit schijnt. En de power uit de kern te gaan juicen uit mijn groentes en fruit. Hoop ik dat dit zal bijdragen bij de afbraak van de gifstoffen in mijn lichaam. En dat mijn lichaam weer in staat is om dit op natuurlijke wijze te kunnen gaan afvoeren. I.c.m. voldoende beweging en inner peace begin ik vol overtuiging aan mijn detox avontuur met groente en fruitsap.

Groenten konden toch ons lichaam geen kwaad doen? Hoeveel je er ook van eet. Je komt er niet van bij. Vele wetenschappers die beamen dat groente heel erg goed voor een mens is. Groenten zitten vol met vezels, mineralen, vitamine en water. Alle basis ingrediënten die ons lichaam goed kan gebruiken om van je kwaaltjes af te komen of om af te vallen. Wist je bijvoorbeeld dat buikvet werd veroorzaakt door ontstekingen. En laat nou het net zo zijn dat in groenten alles zit wat je lichaam kan gebruiken om die buikvet weg te werken, waardoor jij jezelf ook weer fitter gaat voelen.

Hoog tijd om mijn lichaam het beste te gaan geven. Steeds meer onderzoek wijst uit dat bepaalde stofjes in planten, de zogeheten phytohormonen, je lichaam beschermen tegen ziektes zoals diabetes 2, kanker, hoge bloeddruk en te hoog LDL-cholesterol.

De werking van phytohormonen is nog niet precies bekend. Een mogelijke verklaring is dat de plantaardige phytohormonen qua structuur lijken op de bouwstenen van je eigen DHEA-hormoon. Dit DHEA-hormoon wordt wel de “moeder van alle hormonen” genoemd, het speelt een rol bij bescherming tegen ziektes en bescherming tegen overgewicht. Je lichaam gebruikt de plantaardige phytohormonen mogelijk als bouwstenen om je DHEA-voorraad aan te vullen. Geen enkele andere voeding heeft zoveel goede eigenschappen als groente.

Wanneer je alleen maar voordelen ziet en weinig tot geen nadelen voorgeschoteld krijgt, dan is de keus makkelijk gemaakt. Ik raakte naar mate ik me steeds dieper ging verdiepen in de materie overtuigd van mijn kansen van slagen. Zou dit mijn goede start zijn?

Mijn besluit stond vast. And my body, mind and soul willen dit als middel gaan inzetten om samen in balans te komen. I’am going to detox my ass of with some powervegiejuice, Baby!

Nu moest ik alleen nog een sapcentrifuge gaan aanschaffen en wat detox groentes gaan inslaan.

Dikke knuffel Lem.


Rss_feed